GIDC પ્લાન મંજૂરીમાં ફેક્ટરી માલિકોની 5 ભૂલો

GIDC એસ્ટેટ મ્યુનિસિપલ કોર્પોરેશનથી અલગ, પોતાની મંજૂરી પ્રણાલી પર ચાલે છે — અને નિયમો ઢીલા હશે એવું માની લેતા ફેક્ટરી માલિકોને મોંઘા આંચકા લાગે છે. સાઠથી વધુ ઔદ્યોગિક ફાઈલો પછી, આ પાંચ ભૂલો અમે વારંવાર જોઈએ છીએ.

એક: પહેલા વિસ્તરણ બનાવવું અને પછી અરજી કરવી. ઉત્પાદનનું દબાણ સાચું છે, પણ અનધિકૃત ઔદ્યોગિક બાંધકામમાં નોટિસ, સીલ થયેલી જગ્યા અને ફાયર તથા પોલ્યુશન સંમતિમાં ગૂંચવણોનું જોખમ છે. બે: શેડ માટે સ્ટ્રક્ચરલ એન્જિનિયર ઓન રેકોર્ડ છોડી દેવા — GIDC સ્ટ્રક્ચરલ સર્ટિફિકેશન માંગે છે, અને હાલના શેડ માટે પાછળથી દસ્તાવેજો બનાવવા યોગ્ય રીતે કરવા કરતાં વધુ ખર્ચાળ છે. ત્રણ: મેઝેનાઇન કે કેનોપી ઉમેરતી વખતે માર્જિન અને કવરેજ મર્યાદા અવગણવી — બંને બિલ્ટ-અપ એરિયામાં ગણાય છે.

ચાર: પ્લાન અને પ્લોટ ફાળવણીના દસ્તાવેજો વચ્ચે તફાવત વધવા દેવો — નામ ફેરફાર, પેટા-ભાડું અને પ્લોટ જોડાણ GIDC સાથે નિયમિત કરાવવાં પડે, પછી જ કોઈ નવી મંજૂરી આગળ વધે. પાંચ: કમ્પ્લીશન સર્ટિફિકેટ (બી.યુ. સમકક્ષ)ને વૈકલ્પિક ગણવું. બેંકો, ખરીદદારો અને વીમા કંપનીઓ સૌથી પહેલા એ જ માંગશે.

પાંચેય ભૂલોનો ઉકેલ એક જ છે: નોટિસ આવ્યા પછી નહીં, કોંક્રિટ રેડતા પહેલાં તમારા કન્સલ્ટન્ટને સામેલ કરો. ફિઝિબિલિટી લેટરનો ખર્ચ નિયમિતીકરણ ફાઈલના ખર્ચનો નાનો અંશ છે.